تبلیغات
امید ناامیدی های من - به زندگی سلامی دوباره خواهم داد
بسم الله الرحمن الرحیم

زیاد شنیده بودم که خیلی زود دیر میشه،معنیش رو متوجه میشدم یعنی فکر میکردم که متوجه میشم اما اینطور نبود
حدود 27 سال از زندگیم میگذره.خووب که فکر میکنم به این نتیجه میرسم که خیلی کارها رو باید انجام میدادم و خیلی کارای دیگه رو نباید
بارها و بارها برای شروع کاری و یا ترک عادت نادرستی تصمیم گرفتم،قلم به دست گرفتم و نوشتم که از این تاریخ دیگه همه چی تعطیل و از امروز شروع دنیایی جدید،افکاری جدید،کارهای دیگه .بارها و بارها از این تصمیمات و نیت ها داشتم اما........

الان که خووب فکر میکنم علت رو چیزی میدونم که کاش زودتر از اینا بهش توجه کرده بودم و زودتر میفهمیدمش
درسته که میگن خیلی زود دیر میشه اما اینم میگن که ماهی رو هروقت از آب بگیری تازست.
پیش خدای خودم اقرار کردم به گناه و خطاهایی که مرتکب شدم و همه این عقب افتادنم از زندگی و عمری که اعتقاد دارم سرعتش از برق هم بیشتره و میگذره به این علت بوده و تصمیم گرفتم.یه تصمیم مردونه که تغییر کنم،یه تغییر اساسی.
یه زمانی بود که فکر میکردم تغییر کردن به زمان نیاز داره،به ایجاد کردن و ایجاد شدن یه شرایط خاص. بیخود و بیجهت به هر عامل و دلیلی ربطش میدادم عین روش ترک کردن سیگاری که پیشنهاد میدن به افراد سیگاری  که میگن باید کم کم و روزانه و به تدریج شروع به تغییر و ترکش کنید
اما دیدم با چشمای خودم که بابام یکدفعه از پنجم فروردین ماه گذشته دقیقا روز تولدشون فقط با یه قول و تصمیم و اراده بعد از چندین و چند سال اونم تو سن 63 سالگی سیگار و بوسیدن گذاشتن کنار. اونوقت چرا من نتونم یه تصمیم قاطع و درست بگیرم؟
خلاصه به این نتیجه رسیدم که تصمیم گرفتن برای تغییر دادن راه و روش زندگی اونم یه تغییر اساسی به هیچی نیاز نداره جز خواست و اراده ی قوی.

با اینکه سالها پیش به عهد و قولی که بین خودم و خدا بود پایبند نبودم و یه جاهایی فراموشش کردم،با اینکه فکر میکردم حالا دیگه بخاطر اینکه به عهدم پایبند نبودم فراموشم کرده،فکر میکردم همه رو میبینه جز منو،با اینکه تا مرز ناامیدی پیش رفتم اما بازم هوامو داشت.
باز هم بهم ثابت کرد که هیچکس مهربونتر از خودش نیست و هیچکس بیشتر از اون بنده هاشو دوست نداره.
بهم بفهمونه همه اونایی که ادعاشون میشد دوستمون دارن و...وقت بزنگاه بجای اینکه دستت رو از لای در دربیارن بیشتر فشارش میدن که خووورد شی.....چجور آدمهایی هستن
بهم ثابت کرد که همه این امتحانات و آزمایشها و همه این سختی ها و سربالایی های زندگی برای این بود که نمیخواد فراموشش کنم،نمیخواد یادم بره که اونقدر بهم نزدیکه که منتظر اینه صداش کنم از ته قلبم و جوابمو بده
و بهم یاد آوری کرد و تلنگری زد که دو فرشته روی زمین کنارم گذاشته که عین خودش هرچی اذیتشون کردم،هرچی بدقولی کردم،هرچی بدی کردم و به حرفاشون گوش ندادم،هر چی.....باز هم از دوست داشتنشون کم نشد و پشتمو خالی نکردن و عین خودش دستمو گرفتن
دو تا فرشته ای که افتخارشون و افتخار من وجود خدا و فقط خدا توی زندگیشونه،عزت و آبروشونه،افتخارم قلب پاک و بی کینه و بی ریاشونه که به وسعت دریاست.
پدر و مادری که افتخارشون اشک ریختن بر مصیبت صاحب اسممه.

الان دیگه هر اتفاقی بیفته یادم نمیره وجود خدا رو توی زندگیمون و اینکه هیچکس جز خودش دستمون رو نگرفت یادم نمیره خدا تنها روزنه ی امیدیه که هیچ وقت بسته نمیشه،تنها خریداریه که اجناس شکسته رو بهتر میخره،تنها کسیه که وقتی همه رفتن میمونه،وقتی همه بهت پشت کردن آغوشش رو باز میکنه،و وقتی همه تنهات گذاشتن محرمت میشه، و تنها سلطانی که دلش با بخشیدن بنده هاش آروم میگیره.

ممنونم ازت خدا که حکمت تمامی این اتفاقات رو نشونم دادی و یادم انداختی که انسانم و ذاتم از وجود پاک توست و باید همانند یک انسان واقعی زندگی کنم
با توسل به نام صاحب اسمم،با تغییر راه و روش زندگیم،پا در راهی گذاشتم که یقین دارم رو به روشنیست.


                                                                                                                                                       التماس دعا
                                                                                                                                             امیرحسین دهقانی تفتی
                                                                                                                                             1392/2/5 




 



تاریخ : جمعه 3 خرداد 1392 | 02:45 ب.ظ | نویسنده : امیرحسین | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
نمایش نظرات 1 تا 30